กลอน ทั้งหวัใจ...ฉันให้เธอ
วันวารที่ผ่านไปใจสุขนัก
กับความรักของเราสองที่ครองคู่
ดังต้นไม้ผลิไบให้พร่างพรู
ทุกอณูดูสวยงามยามชื่นชม
อาจมีบ้างบางครั้งที่ขัดแย้ง
จนทิ่มแทงหัวใจให้ขื่นขม
แต่คงเหมือนเคลื่อนเชือกที่ผูกปม
ไม่นานนมปมก็คลายคล้ายเชือกใจ
เธอนำสีมาใส่ภาพให้อาบอุ่น
เติมละมุนกรุ่นรันจวนอวลอ่อนไหว
ให้ภาพนิ่งได้ทิ้งเศร้าเหงาจางไป
สุขสดใสเมื่อมีเธอเสมอมา
ยามท้อแท้แพ้ทุกอย่างย่างถอยหลัง
มีเทอยั้งรั้งให้เดินเมินปัญหา
อุปสรรคมากมายได้ผ่านมา
แต่ทุกครามีเธอสู้อยู่ข้างกัน
เธอห่อหุ้มคลุมใจให้คลายเหงา
คอยเป็นเงาเฝ้าดูแลแม้ในฝัน
แค่เห็นเธอก็มีสุขทุกวารวัน
ใจของฉันมันหยุดลงตรงที่เธอ
ในวันนี้มีสัญญามาฝากไว้
จะรักเธอตลอดไปไม่พลั้งเผลอ
จะร่วมสร้างทางหัวใจให้เลิศเลอ
ใช่เพ้อเจ้อให้เธอยิ้มพริ้มชั่วคราว
จะปลอบใจให้เสมอยามเธอทุกข์
เมื่อมีสุขจะกอดกายให้หายหนาว
หากวันใดใครมาทำให้ปวดร้าว
เมื่อเธอเศร้าจะเฝ้ารับซับน้ำตา
ความภักดีจะมีให้แด่เธอนี้
ทุกนาทีมีเพียงเธอที่ใฝ่หา
จะเนิ่นนานผ่านไปกี่ทิวา
จะรักษาความรักไว้ให้คงเดิม
กลอน แ ส บ
วสันต์ย่าง กรายมา อีกคราแล้ว
หยาดฝนแก้ว ส่องประกาย กลางเวหน
ปลุกชีวิต แมลงเม่า เร้ากมล
ให้ดั้นด้น พ้นดิน หอมกลิ่นไอ
โผล่พ้นดิน ปีกกล้า ถลาเหิร
บินข้ามเนิน แสวงหา อย่างสงสัย
ว่าสิ่งที่ อยากพบ คืออะไร...?
เห็นแสงไฟ บินรี่ ดุจต้องมนต์
มีเพื่อนพ้อง เริงร่า รอบไฟนั้น
บินไล่กัน อลหม่าน ดูสับสน
พบแมลงเม่า สาวสวย ตรึงกมล
สุดจักทนต่างมอบกาย กันและกัน
เสร็จเสพสม สำราญ ไม่นานนัก
จึงประจักษ์ ว่าปีกหลุด สุดโศกศัลย์
ต้องเจ็บปวด แทบดิ้น สิ้นชีวัน
เทพลงฑัณท์ เมื่อมีรัก ปีกมลาย...ฯ
วงจรชีวิตของแมลงเม่าเป็นเช่นนี้....เมื่อถึงหน้าฝน
มันจะขึ้นจากดินเพื่อมาผสมพันธุ์และเมื่อได้
ผสมพันธุ์แล้วปีกของมันจะหลุด....!!! ชีวิตแมลงเม่า
เป็นเช่นนี้มานานแล้ว.....และยังคงเป็นต่อไป...!!??
